Category Geen categorie

Feest zonder franjes

We hebben de dagen afgeteld. Nog vier, drie, twee, één, nul… En dan is het zover: de toetsen en de examens zijn voorbij. Iedereen blij… maar precies toch niet zo blij als je zou verwachten. De zoon sloft binnen en smijt zich in de zetel. De dochter heeft nauwelijks tijd want ze gaat bij een […]

Walk the walk

Ik heb een flink aantal jaar gelopen. Stukjes van 5 tot 10 km, afhankelijk van hoe vaak ik trainde. Ik heb ook een tijd aan fitness gedaan. Na elke loop- en fitnessbeurt kwam ik helemaal opgeladen thuis. Er ging niks boven dat gevoel van après-sport. Maar eraan beginnen, dat viel me telkens zwaar. Zelfs al […]

Pijn

Monsters bestaan niet. Zo sussen we onze kinderen en liegen we hardop. Want ze zitten in elk van ons. Alleen weten we er niet van zolang ze slapen. Bij mij werd er onlangs eentje wakker. Hij rekte zich uit met een weerzinwekkende schreeuw en nestelde zich in mijn nek. Daar houdt hij nu al tien […]

Wissel van de wacht

Wij huurden de voorbije week een appartement aan zee. ’t Was niet onze eerste keer daar. Toen Camille nog een peuter was, brachten we er twee keer de paasvakantie door. Zij herinnerde zich er weinig van, dus toonde ik haar voor ons vertrek een paar foto’s van onze vakanties daar. Camille met haar pamper in […]

Over Halloween en de piloot in mij

Bij ons thuis wordt er veel gepraat. Niet zozeer in de therapeutische zin van het woord, wel het praten als geluid producerende activiteit. Het woord “mama” klinkt ontelbare keren per dag, gevolgd door een wirwar van mededelingen, klachten en/of vragen. Mijn ‘multitaskend’ vermogen kent haar limieten, dus ik geef eerlijk toe: ik filter. Onbewust en […]

Terug naar af

Vorige week postte ik een foto waarop mijn inschrijving voor de Bachelor-opleiding Fotografie aan het LUCA te zien was. Amper een week later staan de zaken er heel anders voor. Gisteren heb ik mijn inschrijving ongedaan gemaakt. Niet omdat de goesting en motivatie verdwenen zijn (integendeel), wel omdat de kleppen van mijn ogen zijn gevallen. […]

Gal

Ik maak me niet snel zo boos dat ik ervoor naar de pen grijp. Maar nu wel. Dus postte ik dit bericht op mijn Facebook. En hier ook nog eens. Als we met z’n allen zwijgen, geraken we ook geen stap verder… We worden overdonderd door negatief nieuws over de kwaliteit van ons onderwijs en […]

The good, the bad and the ugly truth

Vandaag reed ik voorbij een reeks geparkeerde auto’s. Naast eentje ervan stond een man te zwaaien. Niet op een vrolijk wuivende manier, wel met de bedoeling mij te doen stoppen. Misschien had hij hulp nodig? Wilde hij me iets vragen? Stond hij met pech? Ik zal het nooit weten want ik reed door. De auto […]

Ode aan de dankbaarheid

Ik vraag me af rond welke leeftijd een mens écht dankbaar leert te zijn. Of heeft dat niets met leeftijd of leerproces te maken en is het eerder een state of mind die je aangereikt krijgt vanuit je achtergrond, ervaringen en cultuur? Een ding is duidelijk: mijn kinderen hebben dat stadium nog niet helemaal bereikt. […]

Ode aan de verveling

Mijn auto staat in panne. De pechverhelping zal er zijn binnen anderhalf uur. Tegenvaller: het is 30 graden en ik heb straks bezoek. Meevaller: ik sta op de parking van de Okay dus geen gebrek aan vocht. Let the waiting game begin. Naast de Okay woont meneer Roofthooft. Hij heeft liever geen bezoek maar zette […]