Auteursarchief: annemie

Hij komt, hij komt, in zijn rode auto

De winkelstraten zijn leeg, de winkels nog leger. Dit jaar geen rekken die uitpuilen van het speelgoed, geen versierde troon, geen lange rijen kinderen die wachten op een ontmoeting met de Sint. Je zou bijna vergeten dat 6 december nadert. Zonde, want er is geen kinderfeest zo magisch als het feest van Sinterklaas. Corona of […]

Help, waar is die helm?

Mijn kinderen doen elke ochtend plichtsgetrouw hun mondmasker aan als ze met de fiets naar school gaan. Ze komen onderweg immers politie tegen, en die controleren op het dragen van een masker. Wie er geen op heeft, riskeert een boete. Ik bewonder hun toewijding. Maar ik zou me zoveel beter voelen moesten mijn zoon en […]

Bye bye baarmoeder: the prequel

Vijf jaar geleden kwam ik er tijdens onze vakantie in Zuid-Frankrijk achter dat er ‘daar beneden’ iets mis was met mij. Lichtelijk in paniek dacht ik onmiddellijk aan een gezwel. Maar hoe kon dat daar zo snel ontstaan? Gezien ik zo’n 1000 kilometer verwijderd was van huisarts en gynaecoloog besloot ik beroep te doen op […]

Wie het schoentje past

Voor de zoveelste keer tijdens de corona-crisis wankelt mijn geloof in de mensheid. Ik ging regelmatig winkelen bij Brantano. Soms enkel voor veters of een zooltje, maar vaker gebeurde het dat ik buitenkwam met een paar schoenen dat ik eigenlijk niet nodig had of kleertjes voor de kinderen. Het was er bij ons, in Mechelen […]

I will bend, but never break

Weet je wat blijkt? Ik ben niet het staycation type. In het voorjaar, toen covid-19 nog maar net de kop opstak, zag ik het nochtans helemaal zitten. Meer dan onze gezinsbubbel had ik niet nodig. De zon scheen en zolang we gezond bleven, was het leven zo slecht nog niet. Wie had Ibiza of Andalusië […]

Brief aan mijn oudste dochter

We spoelen tien jaar terug, naar 1 september 2010. Ons gezin van (toen nog) vier was net verhuisd en we vonden beetje bij beetje onze weg in het nieuwe dorp. De school was nog onbekend terrein: gangen waar we in leken te verdwalen en allemaal nieuwe gezichten. Onze twee kinderen zouden ze die dag voor […]

Leve de wetenschap

“Ga jij hierna wetenschappen studeren?” vroeg hij me ernstig. “Neen,” antwoordde ik. “Ik kies voor een taalopleiding.” “Je bent heel zeker? Zeker geen fysica of scheikunde?” checkte hij nog eens. “Heel zeker, meneer.” Het was mijn leraar scheikunde die me aansprak tijdens een van de laatste dagen op de middelbare school. “Goed. Dan negeren we […]

Het kleine gemis

Op de kast ligt een stapeltje kleren: net uit de was en gevouwen om terug de kast in te gaan. Ik zucht. Het had een heel ander stapeltje kleren moeten zijn: skibroeken voor de zoon en zomerkleedjes voor mezelf. Inpakken doe ik altijd door dagen voordien al wat hoopjes klaar te leggen. Van inpakken is […]

Tijd nemen en zorgen voor elkaar

Het éne moment staar ik in pure paniek naar het tv-scherm. De beelden opgenomen in een Italiaans ziekenhuis doen me happen naar adem. Ik luister naar een specialist die huiveringwekkende cijfers op tafel smijt. Met een klein hartje kruip ik mijn bed in. Het gaat pijn doen, de volgende weken. Ons land wacht bang haar […]

Ik zat fout…

Twee weken geleden belde ik met mijn ouders. Al snel kwam het coronavirus ter sprake. Mijn mama was ongerust, we mochten dit niet vergelijken met een gewone griep. Ik lachte haar bezorgdheid weg. “Als jullie niet willen dat we op bezoek komen, mag je dat ook gewoon zeggen hoor,” zei ik nog smalend. Zij lachte […]