Auteursarchief: annemie

Brief aan mijn oudste dochter

We spoelen tien jaar terug, naar 1 september 2010. Ons gezin van (toen nog) vier was net verhuisd en we vonden beetje bij beetje onze weg in het nieuwe dorp. De school was nog onbekend terrein: gangen waar we in leken te verdwalen en allemaal nieuwe gezichten. Onze twee kinderen zouden ze die dag voor […]

Leve de wetenschap

“Ga jij hierna wetenschappen studeren?” vroeg hij me ernstig. “Neen,” antwoordde ik. “Ik kies voor een taalopleiding.” “Je bent heel zeker? Zeker geen fysica of scheikunde?” checkte hij nog eens. “Heel zeker, meneer.” Het was mijn leraar scheikunde die me aansprak tijdens een van de laatste dagen op de middelbare school. “Goed. Dan negeren we […]

Het kleine gemis

Op de kast ligt een stapeltje kleren: net uit de was en gevouwen om terug de kast in te gaan. Ik zucht. Het had een heel ander stapeltje kleren moeten zijn: skibroeken voor de zoon en zomerkleedjes voor mezelf. Inpakken doe ik altijd door dagen voordien al wat hoopjes klaar te leggen. Van inpakken is […]

Tijd nemen en zorgen voor elkaar

Het éne moment staar ik in pure paniek naar het tv-scherm. De beelden opgenomen in een Italiaans ziekenhuis doen me happen naar adem. Ik luister naar een specialist die huiveringwekkende cijfers op tafel smijt. Met een klein hartje kruip ik mijn bed in. Het gaat pijn doen, de volgende weken. Ons land wacht bang haar […]

Ik zat fout…

Twee weken geleden belde ik met mijn ouders. Al snel kwam het coronavirus ter sprake. Mijn mama was ongerust, we mochten dit niet vergelijken met een gewone griep. Ik lachte haar bezorgdheid weg. “Als jullie niet willen dat we op bezoek komen, mag je dat ook gewoon zeggen hoor,” zei ik nog smalend. Zij lachte […]

Mama is moe

Mama is moe. Moe van alle vragen die dagelijks op haar afgevuurd worden. Moe van het neen zeggen. Moe van het ja zeggen. Moe van het opvoeden, het corrigeren, en het rechtzetten. Moe van het rijden en het regelen. Mama vraagt zich af waar die moeheid vandaan blijft komen. Ze slaapt een stuk beter dan […]

Baby in de buik

Die ochtend aan de ontbijttafel. Ik: “Weet je wie er een baby in haar buik heeft?” De jongste dochter: “Mijn juf!” Ik verslik me in mijn koffie. “Juf L.?” vraag ik haar vol ongeloof. “Neen, mijn andere juf, die nu thuis is…” Mijn scoop zal even moeten wachten. Het kind is duidelijk in de war. […]

Should I stay of should I go now?

Wat niemand je vertelt als je voor het eerst je pasgeboren baby tegen je aandrukt, is dat je vanaf nu serieus veel moet leren loslaten. Je zou denken dat je de meest dramatische vorm van loslaten wel hebt gehad met het doorknippen van de navelstreng, maar niets is minder waar. Tijdens de baby- en peutertijd […]

Hello America, we meet again

Of ik beloofd had ooit terug te keren? Geen idee. Als gisteren soms al een waas is, laat staan wat ik nog weet van voornemens die zeventien jaar oud zijn. Het zou nochtans wel iets typisch mij zijn, zo’n boude uitspraak in de aard van ‘dit doen we later nog eens, met onze kinderen’. Niet […]

Feest zonder franjes

We hebben de dagen afgeteld. Nog vier, drie, twee, één, nul… En dan is het zover: de toetsen en de examens zijn voorbij. Iedereen blij… maar precies toch niet zo blij als je zou verwachten. De zoon sloft binnen en smijt zich in de zetel. De dochter heeft nauwelijks tijd want ze gaat bij een […]