Donut

Er is weinig zo rustgevend als je achterwerk in een opblaasbare donut laten zakken en zo ronddobberen in een zwembad. De twee oudsten waren wandelen met papa, de kleuter lag uitgeteld op haar ligbed. Eindelijk rust voor mama. De donut wiegde me zachtjes heen en weer. Het was bijna idyllisch. Totdat de plicht riep en ik weer een levensles rijker werd: uit zo’n donut geraken is heel wat minder idyllisch en elegant. 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: