Chaos

Kinderen hebben zo hun eigen definitie van opruimen. De eerste regel is dat dat niet zo’n belangrijk iets is. Kinderen sorteren ook niet, zeker als ze drie jaar zijn. Kinderen scheuren in al hun enthousiasme dozen stuk, om maar zo snel mogelijk de pop eruit te trekken.

Deze mama zit erbij en kijkt ernaar. Bijtend op haar nagels van pure frustratie. Ik zie graag ongeschonden dozen, waar het speelgoed terug netjes in kan opgeborgen worden. Ik houd van opgeruimde tafels en speelgoed dat per soort in de juiste doos ligt.

Je snapt dat mijn kinderen en ik op dat vlak dus wel eens een botsen.

Vanochtend is de Sint geweest. Chaos in onze woonkamer, kruimels van speculaas en marsepein tussen al dat speelgoed. Jaar na jaar kan ik het beter loslaten. Beseffen dat deze rommel erbij hoort en deels zelfs bijdraagt aan de speciale sfeer. Opruimen doen we straks wel.

Als ik aan tafel zit met de kleinste die volledig losgaat met haar nieuwe doos Play-Doh moet ik lachen. Ik herinner me de tijd waarin ik nog verwoede pogingen deed om de Play-Doh achteraf terug kleur per kleur in het juiste potje te krijgen. Onbegonnen werk, bleek al gauw. Net zoals mijn betoog om de kids ervan te overtuigen waarom mama dat zo graag wou. Ze zagen het nut er écht niet van in. En ik nu ook niet meer. Ik koop wel nieuwe potjes. Die prijs weegt niet op tegen het plezier dat ze eraan beleven.

IMG_0368.JPG

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: